Kathmandu, ons eerste internetcafe
Na een voorspoedige reis, zonder vertraging en met alle bagage in een keer aangekomen (weer een zorg minder), zijn we nu drieenhalve dag in kathmandu. Een hectiek van jewelste en onvoorstelbare chaos. Ik had de hoop dat de stad de afgelopen 20 jaar schoner was geworden. Er is geen open riool meer, maar de hopen afval op straat zijn er nog steeds en stinken nog even hard. En eigenlijk is het nog viezer geworden, omdat de fietsen zijn vervangen door kleine taxi-suzukie's waar zwarte uitlaatgassen uitkomen. Cor heeft wat afgeniest en geproest.
Al heel wat heiligheid gezien. Natuurlijk de Swayambhunath en Bodnath stoepa's. In de warmte de trappen omhoog van de Swayambhunath op langs de soeveniersstalletjes, bedelende kinderen en apen. Het is een mengeling van schoonheid, viezigheid en uitzichtloze armoede. Aangrijpend. Desondanks zijn de vrouwen prachtig en kleurrijk gekleed.
Ook al een wandeling buiten Kathmandu gemaakt.Een beetje op de tast gelopen in de richting van het noord-oosten en ja waarachtig, we hebben wederom een tempel gevonden. Voordat we de stad uit waren liepen we door steegjes tussen de huizen en akkers door. Een mooi gezicht. Op de terugweg hebben we op goed geluk een lokale bus genomen, hotsen, pang! lekke band, even gauw vervangen en weer verder. Nog wel even benzine tanken. We kunnen hier niets lezen dus je stapt gewoon maar in. Uitgestapt pal voor de Pashupatinath, het hindoe tempelcomplex waar de lijkverbranding plaatsvindt. Daar hebben we op de trappen de ceremonie meegemaakt van de verbranding van de "arme man". Hoger de rivier op vindt een uitgebreide ceremonie plaats met trieste muziek. Het is inmiddels half zeven, donker.
Cor: eerste impressie van kathmandu
Donderdag 9 oktober.
Om een uur of 5 's middags lopen wij de Thamel-wijk in richting Durbarplein. Mijn vuurdoop. Het is de laatste dag van het feest Dasain waar je de Tika ( de rode stip) ontvangt. Heel druk, prachtig uitgedoste mensen (vrouwen vooral), druk,druk,druk, veel vuil op straat, voortdurend opzijspringen voor doordringend toeterende suzuki' s en vooral brommers in de drukste winkelstraten, overal koopwaar, stank, luchtjes.
Dan komen we een soort optocht tegen, met trommelende jongetjes, een soort fluit, en een man die met een keyboord fluitende tonen produceert via de versterker met boxen die op een fiets voor hem uit wordt vervoerd. Man in rood gewaad met zware bol, oude man, intensief ondersteund door twee andere mannen; mannen tussen een haag door van vrouwen met mooie gewaden, armen op elkaar schouders. Tussen de mannen enkelen met grote houten "stokken", die door de vrouwen worden aangeraakt.
Twee keer momenten van grote ontroering, de Grote Moeheid na de lange reis met weinig slaap en al die indrukken, visueel, gehoor, reuk.......
En nu:
Morgen, dinsdag, verhuizen we naar het Summit hotel waar we de briefing van de tocht hebben. Ten opzichte van ons guesthouse een ongelooflijk luux hotel. Na afloop van de tocht over ruim drie weken (5 november) zijn we daar nog 6 dagen.
maandag 13 oktober 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
dag Louky en Cor, we lezen mee met jullie avonturen, ik lees mooie,intense ervaringen maar de armoede zal ook moeilijk zijn om te ervaren. Haal er alles uit wat jullie er van verwachten en nog veel meer :) groeten Margreet en Frans
Een reactie posten