Chiang Mai, Thailand

Maandagavond ( 17 november) zijn we met de nachttrein naar Chiang Mai vertrokken. Ook weer een hele belevenis. Met z'n allen slapen achter een gordijntje, nadat we prima thais hadden gegeten. Jammer genoeg hadden we bovenslapers en ja, op Corren zijn die niet gebouwd. Louky kan languit liggen, tenslotte heeft zij het formaat van een thai. Al wekenlang kan ze de mensen in de ogen kijken en is zij zelfs wel eens groter.

Na een nacht van dommelen komen we dinsdagochtend om 7.30 aan in Chiang Mai. We hadden een hotel uit de Lonely planet gekozen, vreselijk ongezellig, een soort cel met tl licht. De volgende dag zijn we verhuisd naar een meer cosy guesthouse "awana". 's Avonds in een dom internationaal restaurant gegeten, maar een uitzicht op een plein met heel veel lampionnetjes.

Na een dag in de stad werd de behoefte nog groter om eens natuur te zien en niet voortdurend in de uitlaatgassen van de grote hoeveelheid auto's, tuk-tuk's en brommers te lopen. Door de overreding van Cor hebben we 2 scooters gehuurd. Louky vond het vreselijk spannend, omdat haar brommercarriere niet bepaald vlekkeloos is verlopen. Al vrij snel was zij gewend en door de grote stabiliteit voelde zij zich snel safe.

We zouden twee dorpen bekijken met allerlei handwerk en zijdewerkplaatsen, maar daar zijn we niet gekomen. Een dag vol verrassingen, kwamen we uiteindelijk bij de hot-springs aan van San Kamphaeng (45 km van Chiang Mai). Heerlijk in de natuur met prachtige uitzichten op de bergen en op rijstvelden waar door vrouw en mannen met de hand de rijst in schoven werd gebonden.

De hotsprings zijn o.a zwavelbaden, jammer genoeg geen zwempak bij ons. Bij de entree kon je een mandje eieren kopen, maar ja, waarom zou je dat doen? Langzamerhand drong het tot ons door dat je bij de fonteinen, in een bassin van 100 graden eitjes kon koken. Daar stond een bord hoe lang voor een zacht, middel en hard ei. In de beekjes zaten de Thais met hun voeten in het water. Wij natuurlijk ook. Het water was daar 41 graden, dus behoorlijk warm.

Die dag hebben we ook onze eerste tropische bui meegemaakt, maar toen zaten we net te eten in een wat wonderlijke omgeving. In de middle of nowhere een resort "log of paradise", een soort resort gebaseerd op indianen en blokhutten.

' s Avonds voor het eerst echt spicy gegeten. Heerlijk op een prachtig plekje aan de Mai Pai rivier. Het doet weliswaar geen goed aan de darmen van Louky: elke ochtend is het raak, blubber de blub.

Na deze dag hebben we donderdag nog een scooterdag gehouden en zijn we naar Doi Suthep gereden, de meest "heilige" stoepa van Thailand. En inderdaad, het was er een weldaad voor de geest. Onze lotusbloemen, kaarsjes en wierook aan boeddha geofferd. Louky begiet olielampjes wat zij 51 keer (haar leeftijd) moest doen volgens een thaise vrouw. Waarom???

Weinig toeristen, maar veel eigen bevolking. Het heiligdom lag hoog op de berg waar we 300 treden voor op moesten.

Na de rust en de ontspanning van de heilige plek gingen we met onze scootertjes terug.

Nu naar beneden en dat was best spannend, maar ook dat leerde snel. Als je maar een beetje gas bleef geven, remde je op de motor.

Via de waterval Nam Tok Monthathon (namen als deze onthouden we slecht) hebben we nog ruim een uur door de jungle gesjouwd. Met veel zweetdruppels en bloedzuigers. Tussen enorme bomen en dikke lianen en voor ons onbekende planten. Ook hier zijn de vlinders weer prachtig. Het lastige pad zorgde dat we niet echt opschoten. We zijn dus maar terug gegaan en dat was maar goed ook want het was al laat en een een nachtje zonder iets in het oerwoud leek ons geen goed plan.

Vandaag (vrijdag) een rustig dagje met enige voorbereidingen en lezen over Laos. Vanmiddag een voetmassage en dan zullen we morgen verder noordelijk naar Chiang Rai gaan om daar nog een dag te blijven en maandag naar Laos te vertrekken. Zoals het er nu uitziet gaan we niet de toeristische tocht in slowboats over de Mekhong rivier doen, maar met een bus naar het noorden.

(jullie mogen best reageren hoor dat vinden we erg leuk...........)