Een verscheidenheid aan tempeltjes en tempels, boeddha's, maar ook hoge moderne gebouwen. Daarentegen langs de rivier en grachtjes van golfplaten opgetrokken hutjes en houten vlonders waar het water voortdurend overheen stroomt (het rivierpeil lijkt veel hoger te zijn dan normaal). Hutjes bestaan uit 1 kamer waar uit potten en pannen gegeten wordt, en daartussendoor lopen de honden en poezen de resten uit bakjes op te eten.
Op straat overal eetstalletjes of eetkarretjes met 1 gerecht. De Thai eet de hele dag door. Op de stoep wat tafeltjes en krukjes of plastic stoeltjes waar je aan kan gaan zitten eten. Echt overal.
Tuk-tuk's (driewielertjes) volgepropt die door de straten scheuren, veel brommertjes, bussen, taxi's. Groot verschil met Kathmandu: er wordt NIET getoeterd, dus het is redelijk rustig.
Veel bootjes op de rivier, in vele soorten. Local boats, voor het vervoer door de stad langs vaste halteplaatsen, met een enorm vermogen: ze komen aanscheuren en liggen meteen stil. Hele sierlijke sleepbootjes met een enorme last achter zich: 4 - 6 pontons met veel vracht worden over de rivier getrokken. De sleepbootjes zien eruit als mooie tourbootjes. En dan de Long-tail bootjes, hele ranke en lange boten met achterop een hele zware motor die er indrukwekkend uitziet. Aan de motor een lange pijp die in het
water steekt, waar aan het uiteinde de schroef vastzit, de tail. Ze maken een enorme herrie en veel buiswater en ze spuiten door het water. Je kan ze als een taxi huren.
Hele vriendelijke mensen en met een lach en respect kom je heel ver. Veel jonge mensen en die lopen er vaak zeer modern bij met korte shorts die wij al gauw te kort zouden vinden, maar ze kunnen het hebben, de jonge meiden, klein en slank.
Door het overlijden van de prinses ( de zuster van de koning, 84 jaar oud) veel ouderen in het zwart gekleed, overal
opgetuigde straten en foto's van het koningshuis, veel ceremonies, de televisie die de 4 dagen van rouw, gebeden en de crematie volgt. Een enorm stuk van het centrum van de stad wordt gewoon een paar dagen afgezet voor het verkeer. De botten worden gescheiden van de as en op verschillende plaatsen bewaard. En worden langs verschillende tempels gebracht.
Het boeddhisme is levend aanwezig. Hoe devoot ook er is altijd wel iets speels, bijvoorbeeld in de toegang van een tempel een waterval met allerlei plastic beestjes. Een beetje vergelijkbaar met onze tuinkabouters, een eftelinggevoel. Het is soms lachwekkend. Daar loopt de bevolking in een gebedshouding langs. In alle tempels prachtige boeddhabeelden, gebedsklokken met klepel die je kan luiden. Diepe en heldere klanken!
Ten opzichte van Nepal is het in Thailand allemaal beleefder, rustiger, schoner en meer geschoold. Maar soms ook lastiger als je enige duidelijkheid wilt. In Nepal kan je nog duidelijk NEE zeggen, maar hier zijn ze geschokt als je dat doet, bescheidenheid is de leus. Het ergste wat je kan doen is iemand in verlegenheid brengen. Je gaat ook als het niet duidelijk is geen discussie aan, maar je doet alsof je het begrijpt met altijd een vriendelijke lach. De thai zegt liever ja dan nee ook al is het nee of weten ze het niet.
In Nepal word je voortdurend lastig gevallen, hier maar zo nu en dan. De Thai dringen zich niet aan je op.
Je zou kunnen zeggen: de mensen in Nepal zijn veelal bezig om te overleven, hier in Thailand is het luchtiger ook al is hier ook zeker armoede. Het bestaan in Nepal is harder. Waarschijnlijk speelt hier ook het verschil in religie een rol - hinduisme versus boeddhisme. Het verschil is moeilijk precies aan te geven. We hebben het hinduisme als meer agressief ervaren en wat we hebben begrepen is het ook meer op wraak gebaseerd.
Op straat overal eetstalletjes of eetkarretjes met 1 gerecht. De Thai eet de hele dag door. Op de stoep wat tafeltjes en krukjes of plastic stoeltjes waar je aan kan gaan zitten eten. Echt overal.
Tuk-tuk's (driewielertjes) volgepropt die door de straten scheuren, veel brommertjes, bussen, taxi's. Groot verschil met Kathmandu: er wordt NIET getoeterd, dus het is redelijk rustig.
Veel bootjes op de rivier, in vele soorten. Local boats, voor het vervoer door de stad langs vaste halteplaatsen, met een enorm vermogen: ze komen aanscheuren en liggen meteen stil. Hele sierlijke sleepbootjes met een enorme last achter zich: 4 - 6 pontons met veel vracht worden over de rivier getrokken. De sleepbootjes zien eruit als mooie tourbootjes. En dan de Long-tail bootjes, hele ranke en lange boten met achterop een hele zware motor die er indrukwekkend uitziet. Aan de motor een lange pijp die in het
water steekt, waar aan het uiteinde de schroef vastzit, de tail. Ze maken een enorme herrie en veel buiswater en ze spuiten door het water. Je kan ze als een taxi huren.Hele vriendelijke mensen en met een lach en respect kom je heel ver. Veel jonge mensen en die lopen er vaak zeer modern bij met korte shorts die wij al gauw te kort zouden vinden, maar ze kunnen het hebben, de jonge meiden, klein en slank.
Door het overlijden van de prinses ( de zuster van de koning, 84 jaar oud) veel ouderen in het zwart gekleed, overal
opgetuigde straten en foto's van het koningshuis, veel ceremonies, de televisie die de 4 dagen van rouw, gebeden en de crematie volgt. Een enorm stuk van het centrum van de stad wordt gewoon een paar dagen afgezet voor het verkeer. De botten worden gescheiden van de as en op verschillende plaatsen bewaard. En worden langs verschillende tempels gebracht.Het boeddhisme is levend aanwezig. Hoe devoot ook er is altijd wel iets speels, bijvoorbeeld in de toegang van een tempel een waterval met allerlei plastic beestjes. Een beetje vergelijkbaar met onze tuinkabouters, een eftelinggevoel. Het is soms lachwekkend. Daar loopt de bevolking in een gebedshouding langs. In alle tempels prachtige boeddhabeelden, gebedsklokken met klepel die je kan luiden. Diepe en heldere klanken!
Ten opzichte van Nepal is het in Thailand allemaal beleefder, rustiger, schoner en meer geschoold. Maar soms ook lastiger als je enige duidelijkheid wilt. In Nepal kan je nog duidelijk NEE zeggen, maar hier zijn ze geschokt als je dat doet, bescheidenheid is de leus. Het ergste wat je kan doen is iemand in verlegenheid brengen. Je gaat ook als het niet duidelijk is geen discussie aan, maar je doet alsof je het begrijpt met altijd een vriendelijke lach. De thai zegt liever ja dan nee ook al is het nee of weten ze het niet.
In Nepal word je voortdurend lastig gevallen, hier maar zo nu en dan. De Thai dringen zich niet aan je op.
Je zou kunnen zeggen: de mensen in Nepal zijn veelal bezig om te overleven, hier in Thailand is het luchtiger ook al is hier ook zeker armoede. Het bestaan in Nepal is harder. Waarschijnlijk speelt hier ook het verschil in religie een rol - hinduisme versus boeddhisme. Het verschil is moeilijk precies aan te geven. We hebben het hinduisme als meer agressief ervaren en wat we hebben begrepen is het ook meer op wraak gebaseerd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten