Chaing Mai en zijn omgeving (6)

Na de 2 dagen rondrijden (vorige week vrijdag en zaterdag)waren we toe aan een rustdag, dat is lekker eten, boekjes lezen, foto's bekijken, over een marktje vlakbij hobbelen waar we 2 broeken voor Cor hebben gekocht met wijde pijpen, zodat het over zijn walker kan en tenslotte hebben we de knoop doorgehakt en tickets gekocht naar Langkawi via Kuala Lumpur zonder dat we over Bangkok moesten vliegen.

Foto: uitzicht vanaf dakterras guesthouse Awana

Maandag is Louky alleen op stap geweest een dagje naar een cooking-farm. "Ik weet nu hoe ik green curry moet maken, thom yam soep met garnalen, springrolls en een overheerlijk toetje van sticky (een soort plakrijst) met kokosmelk en mango." Cor had ook een heel programma vanuit zijn stoel, maar zijn dag is omgevlogen. (jammer genoeg kunnen we jullie de foto's van mijn kookkunsten niet laten zien, omdat deze nog op ons oude toestel zijn gemaakt en we deze niet kunnen downloaden).

's Nachts had Cor regelmatig last van zijn enkel en we vermoedden een blaar. Dus toch, na het ontbijt naar het ziekenhuis en dat werd een domper. Een eerste hulparts meende een ontsteking te zien aan de operatiewond. Nadat hij telefonisch onze eigen dokter Anupon had geraadpleegd, werd direct weer een antibioticumkuur ingezet en moest Cor blijven. We baalde ontzettend! 's Middags kwam Anupong en hij had goed nieuws: hij zag geen ontsteking, maar Cor mocht niet naar huis. Hij moest toch door gaan met de antibioticum en de kamer was al geboekt. Een vreemde toestand: Je gaat hier makkelijker het ziekenhuis in dan er weer uit. Voordat Cor de volgende dag ontslagen werd kostte ook weer 2,5 uur.

Om 11.00 waren we terug in Awana guesthouse waar Max, een Nederlander die hier al 7 jaar woont, wachtte om ons mee te nemen naar buiten. En dat leidde uitendelijk weer tot een bijzondere ontmoeting. Nadat we wat hadden rondgereden en bij een prachtig meer wat gedronken hadden, zijn we op de terugweg naar huis met Max meegegaan een tempel in waar hij een pakje af moest geven aan een jonge monnik (24 jaar oud), met wie Max een nauw kontakt heeft.

Via een engels sprekende thaise vrouw konden wij met hem communiceren. Hij bond ons beiden een armbandje om de pols dat hij met drie knoopjes onder het prevelen van allerlei zegeningen dichtknoopte. Louky mocht op haar knieen naar voren komen en kreeg met een houten bezempje, een soort roe, flinke plenzen water op haar hoofd en linker schouder gepetst. De monnik vroeg of we wel eens mediteerden. We kregen daarna ieder een mala om, een ketting met 108 (3 x 36) kralen. Waarna we uit gelegd kregen hoe we deze bij het mediteren konden gebruiken. We kunnen nu met de juiste thaise woorden de mala kraal voor kraal door onze handen laten gaan met de bedoeling onze geest leeg te maken.

Zo jong als deze monnik is, heeft hij iets heel wijs. Hij is heel gewoon en zo zichzelf. En veel humor, hij en wij hebben met zijn allen telkens vreselijk gelachen.

Door dit soort ervaringen weten we steeds meer over het boeddhisme, wat ontzettend waardevol is. We komen nog als boeddhist terug.

Gisteren, donderdag 4 december, zijn we creatief geweest en hebben we een dag gebatikt. Alleen al de omgeving was genieten. De rust, de bloemen, de vogels etc. 's Morgen hebben we veel gehoord over de techniek en hebben we een prachtig lapje gemaakt. ****Na een thaise lunch, nog een tas met afbeelding, en een andere techniek toegepast. Dit was lastiger omdat het dikkere stof was, maar we zijn zeer tevreden over het resultaat.

Zo vullen onze dagen zich en is het alweer 2 weken geleden dat Cor aangereden werd. We vinden zo'n beetje ons ritme en er zijn steeds weer nieuwe verrassingen. We zullen het hier nog gaan missen. Maandag vliegen we naar Langkawi.

Inmiddels is er goed nieuws over de situatie in Thailand. De vliegvelden zijn weer open waardoor de kans op een normale thuisreis, 2 januari, een stuk groter geworden is.