Langkawi 1

Sinds maandagavond zijn we op het tropische eiland Langkawi in Maleisie beland en wel in het " Tropical Resort". Kleine huisje nog geen 50 m van het strand onder de kokospalmen, schreeuwende beo's (foto, een zwarte vogel op oranje poten en oranje/gele vlekken rond zijn ogen), 's nachts de krekels en vele gekko's.

Een grote overgang na Chiang Mai, wat heimwee naar het guesthouse Awana. Het is hier dag en nacht warm, overdag ruim boven de 30 graden en 's nachts koelt het iets af. In Noord Thailand waren de nachten heerlijk koel.

De laatste dagen in Chiang Mai waren rustig. Nog als dank aan Ron "Awana" zijn we heerlijk aan de rivier wezen eten. Zondag nog wat geslenterd over de enorme markt met muzikale attracties.

Maandagochtend zijn we met een taxi en met een vriend (Ruud) van Ron naar het vliegveld naar Chaing Mai gegaan. We hadden heel druk verwacht nadat ze vrijdag 5 december pas weer helemaal weer open waren gegaan, maar het was bijzonder rustig. Ruud assisteerde met de bagage en het regelen van een rolstoel. Eerst naar Kuala Lumpur gevlogen en daarna een binnenlandse vlucht naar Langkawi. Doordat Cor op de vliegvelden in een rolstoel werd vervoerd, kregen we overal voorrang op. Het heeft zo zijn voordeel.

In het donker kwamen we aan, veel van de omgeving konden we niet zien. Het was dus een hele verrassing de volgende ochtend. Op je blote voeten naar het strand en even een verfrissende duik in zee, al is het water bepaalt niet koud. (Louky)

foto: palmen op het strand

De eerste dagen hebben we bij een buur hotel Frangipani doorgebracht. Cor heeft, op een ligstoel, het strandleven ontdekt en heeft nu een roze buik. Hij houdt het behoorlijk goed vol zo liggend. Louky wordt daar enigszins ongedurig van, dus die loopt nog eens een rondje naar de supermarkt om water en strandkleren te kopen. We worden getrakteerd op dzjingel bel kerstmuziek en dat in deze warmte.




foto: hotel Frangipani



's Avonds poedelt Cor op een plastic stoel onder de douche met een een plastic zak om zijn been. We zijn dolgelukkig met zijn walker in plaats van gips. Regelmatig kan hij als zijn been horizontaal ligt zijn been luchten door de walker open te gespen. Louky heeft de schuimrubberen binnen bekleding gewassen want het was niet meer te houden. Je kunt je vast wel voorstellen hoe dat gaat stinken in deze warmte.

foto: toilet-experience in Sun Cafe t.o. ons resort

Vandaag, donderdag, voor onze doen laat op, 9.30, en alles kost tijd dus we waren pas tegen 11.00 op pad. Met een taxi naar de cable car die ons naar de hoogste berg (708 m) zou brengen. Daar pas om 12.00 uur aan het ontbijt dus zeg maar lunch met rijst en curry en thee. Toen dachten we even kaartjes te kopen voor de kabelbaan, maar daar moesten we wegens grote drukt anderhalf uur wachten. Uiteindelijk besloten we een andere keer terug te komen.






We hebben net voor a.s zaterdag een auto voor 2 weken gehuurd. Dat zal ons hier een heerlijke vrijheid verschaffen. Want op ons resort is niets te krijgen en de actieradius van Cor is klein.