woensdag 31 december 2008

Onze overpeinzingen van drie culturen en religies

We hebben nu drie verschillende landen bezocht met drie verschillende (hoofd)religies.De verwarring die we hebben beleefd in Nepal, waar het hindoeisme en boeddhisme door elkaar leven. Boeddhistische tempels met hindoe-goden en offerblokken met Ganesh (de olifantengod).

Thailand, dat voornamelijk boeddhistisch is en waar Boeddha vaak tot god is gemaakt. Enorme tempels met veel pracht en praal en glitter tegen over sobere malimuren uit het hooggebergte van Nepal en de sobere stoepa's daar. De soberheid waar we ons meer verbonden mee voelden en ook meer herkenden van films en boeken over het boeddhisme.

En dan Maleisie. Waar de meerderheid moslim is, waar we geconfronteerd zijn met vrouwen in het zwart en de nikaab, maar ook vrouwen die kleurige hoofddoeken dragen of zonder hoofddoek. Waar de ene man je wel een hand geeft en de andere niet. Waar je er als vrouw op bedacht bent de man niet aan te raken. Het was hier tasten en vragen hoe verhouden we ons tot hen. Waar in Thailand het contact heel makkelijk ging, was het hier meer op afstand. Ze zijn best vriendelijk zeker nu we er drie weken geweest zijn en zo onze vaste stekken hadden, begon het wat toegankelijker te worden. Ook hier waren wij langer op een plek en dat zal een verschil uit maken.

Wat we in Thailand zo aangenaam vonden was de zachtheid van de stem. Wat het doet als je met een zachte stem benaderd wordt. Het hart opent zich zoveel makkelijker dan met hardheid.

In Maleisie hebben we ervaren dat de mensen minder rekening houden met de ander. Bijvoorbeeld bij het oversteken van de weg door Cor met zijn krukken remmen ze niet eens af en gaan achterlangs. Nu in Bangkok houden ze het verkeer voor je tegen, zodat Cor in alle rust kan oversteken.

Al zo mijmerend over de verschillen krijgen wij de indruk dat het boeddhisme meer uitgaat van de ander. In het boeddhisme: "als ik de ander met compassie kan benaderen, heb ik ook compassie met mijzelf". Wat bij ons in het westers denken zo vaak gezegd wordt, je kan pas van de ander houden als je van jezelf houdt, is daar het tegengestelde van. In het hindoeisme wordt geofferd voor hun eigen zielenheil. Hoe het in de islam is weten we niet, maar we kunnen ons voorstellen dat het bidden van de moslim ook meer ego-gericht is. Al hebben het christelijke en het islamitische geloof het zelfde gebod "heb uw naaste lief zo lief als uzelf".
Om het simpel te zeggen, is het boeddhisme het minst ego-gericht en blijkbaar ervaren wij dat als een rust, ons meer over te kunnen geven in het moment. Al met al hele waardevolle ervaringen, te ontdekken waar we ons het meest op ons gemak voelen.




Geen opmerkingen: