Onze sabbaticalreis zit erop!

Vrijdagmorgen (vorige week) 9.30 kwamen we aan op Schiphol, het was heerlijk opgehaald te worden door al onze drie vrijdagkinderen met hun ouders, en tot onze grote verrassing was Floor er ook, per trein op weg naar Coevorden! Op Schiphol een kop koffie, en met ouders en kinderen hebben we thuis op de boot nog wat gedronken, erg gezellig. En goed dat ze daarna weggingen en we pas volgende week onze zorgtaak weer oppakken, want we waren toch wel moe na een reis van 12 uur en hadden onze energie wel nodig om weer thuis te komen.

Het is behoorlijk wennen om weer thuis te zijn met alles wat weer op je afkomt. De teleurstelling dat Louky’s kantoor niet opgeknapt is, waardoor zij nog 2 maanden tussen de dozen zit. De grote stapels post die je door moet nemen, de wasmachine die niet stilstaat, de bagage opruimen etc. Na drie maanden weer boodschappen doen en koken. En dan die kou. Want wat is het koud. Normaal gesproken hadden we allang op de ijzers gestaan, maar door de grote overgang in temperatuur trekt het buiten zijn niet echt. En Cor moet natuurlijk toezien. Toen hij vandaag voor het eerst dappere dan wel roekeloze schaatsers op de Vecht zag, was het even flink slikken nu híj niet naar Muiden op en neer kan.

En tot slot: maandag zijn we in het AMC geweest en dat viel ontzettend mee: Cor mag zijn enkel weer belasten en het "brace"-apparaat mag er af. Heerlijk! Nu revalideren, de arts waarschuwde dat dat nog geruime tijd zal duren. Bevestigd is dat het prima behandeld is, en dat gegeven de soort breuk volledig herstel goed mogelijk is.

Oudjaar vierden wij op het terras van ons Navalai hotel aan de rivier, veilig, dan hoefden we het drukke Bangkok niet in. Louky heeft in haar Nepalese pakje de derde prijs gewonnen in een wedstrijd wie zich het mooiste had uitgedost, zij stond met twee jongeren van een jaar of twintig op het podium. Helaas, dit had het bijschrift bij een foto moeten zijn, maar deze en een andere foto uploaden lukt vanavond niet. Misschien later deze week nog...